Historia Vita Memoriae Strona Główna Historia Vita Memoriae
Forum dyskusyjne miłośników historii i fortyfikacji - Grupa Inicjatywna "Cztery Historie"

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat «» Następny temat
Przesunięty przez: darecki
Sob Lip 15, 2017 2:53 pm
[Oderstellung] Odcinek Glogau
Autor Wiadomość
darecki 
wujek kurde samo dobro
Trzeba siać...


Pomógł: 34 razy
Dołączył: 22 Lis 2004
Posty: 8691
Skąd: Kraków
Wysłany: Sob Sie 12, 2017 8:07 pm   

Ostatnio w internetach pod adresem https://www.facebook.com/...336575763107948 pojawił się taki oto wpis. Warto go przytoczyć ze względu na wklejone powyżej przez Pawła zdjęcia.

Schron bojowy dla dwóch karabinów maszynowych (MG-Doppelschartenstand)
Numer obiektu: 4a, odcinek taktyczny: Glogau, numer inwentaryzacyjny z 1944 roku: 420; 27 obiekt IV odcinka dozoru
Pełny opis: Bauwerk 420, G 4a (IV/27)
Umocnienia: Pozycja Odry – niem. Oderstellung
Odcinek: Glogau
Pancerze zachowane: 2 x 7P7, 1 x Schwere Flußstaltüren einteilig 0.80 x 1.10 m mit Mannloch, 2 x Gasdichte Tür, 2 x Leichte Flußstahltür (3 cm), 1x drzwi ewakuacyjne.
Uzbrojenie: 2 x MG 08
Odporność: B1
Rok budowy: 1934
Dziś chcielibyśmy Wam zaprezentować kolejny obiekt z odcinka Glogau (10 lat później, w 1944 r. wchodził w skład systemu umocnień „Festung Glogau”, czyli Twierdzy Głogów).
Zanim jednak zaczniemy opisywać obiekt przypomnijmy, że w okresie 1921-1933 nakłady na rozbudowę fortyfikacji niemieckich były mocno ograniczone, co przekładało się na ilość i kubaturę powstających konstrukcji. Nie małe znaczenie miały również ograniczenia traktatowe, które kanalizowały inwestycje w określonych (dozwolonych) rejonach ówczesnych Niemiec. Z tych względów powstawały zazwyczaj mniejsze (tańsze i łatwiejsze do ukrycia) konstrukcje – schrony bierne lub bojowe, z reguły dla jednego karabinu maszynowego, rzadko dwusektorowe. Przełomem był rok 1933, gdy wprowadzono konstrukcje wielosektorowe o odporności B (żelbetowe ściany o grubości 1,5 metra). Opisywany schron 420, powstał w 1934 roku, w ramach największej rozbudowy Pozycji Odrzańskiej. Jego zadaniem była osłona ważnego węzła kolejowego oraz blokowanie ogniem karabinów maszynowych dwóch przepraw na Odrze – mostu drogowego oraz kolejowego.
Po 1939 roku obiekty Pozycji Odrzańskiej utraciły swoje znaczenie. Do służby miały wrócić dopiero w sierpniu 1944 roku, kiedy pospiesznie rozpoczęto przygotowania do rozbudowy systemu niemieckich umocnień na wschodzie. Obiekty fortyfikacyjne powtórnie uzbrajano i wyposażano m.in. w urządzenia filtro-wentylacyjne - wprowadzając lekkie modyfikacje i dostosowując je do nowszych rozwiązań. Schrony nie stanowiły jednak o sile pozycji z 1944 roku, która w swoim charakterze była pozycją polową. Gros środków ogniowych znajdowało się na otwartych stanowiskach, przeznaczonych również dla karabinów maszynowych. Uzupełniały ją zapory przeciwczołgowe (rowy, przewracane bloki przy ważniejszych drogach) i przeciwpiechotne (sieci kolczaste, pola minowe), schrony drewniano-ziemne dla żołnierzy, stanowiska obserwacyjne, itd.
Schron 420 przetrwał działania wojenne bez żadnego szwanku. Zapewne ze względu na bliskość zabudowań oraz przepraw – uniknął zniszczenia przez radzieckich saperów. Zasypany, przez bardzo długi okres czasu stanowił swoistą „kapsułę czasu”, a dostęp do schronu możliwy był wyłącznie przez otwory strzelnicze w płytach 7P7. Dzięki temu do naszych czasów obiekt zachował się kompletnie wyposażony, gdzie łupem kolekcjonerów padły jedynie… dwie lawety dla karabinu maszynowego MG 08.
Odnośnie samej konstrukcji, to obiekt o numerze 420 jest schronem bojowym dla dwóch karabinów maszynowych, jednokondygnacyjnym, wybudowanym w odporności B1 (grubość stropu to 80 cm, zaś ścian bocznych – 1 m). Obiekt składa się z trzech izb i dodatkowo przed schronem dobudowano płytki szyb z klamrami umożliwiającą zejście do obiektu. Po przeprowadzonych badanych terenowych można stwierdzić że obiekt był maskowany cegłą (mógł przypominać przepust bądź konstrukcje portową) dodatkowo samo wejście do szybu przed obiektem (od strony zabudowań zakładu energetycznego) było zamykane metalową klapą. Ściany tej „studni” były obudowane cegłą klinkierową zaś posadzka wykonana z betoneu. Aby zejść do poziomu wejścia obiektu należało pokonać cztery szczeble stalowe po czym można było stanąć przed drzwiami do schronu. Aby wejść do obiektu trzeba było otworzyć masywne trzy centymetrowe drzwi wejściowe (Schwere Flußstaltüren einteilig 0.80 x 1.10m mit Mannloch) wyposażone w luk ewakuacyjny otwierany do środka (na wypadek przysypania drzwi przez ziemię). Przechodząc przez wejście docieramy do przedsionka a zarazem pomieszczenia gdzie była składowana amunicja potrzebna do prowadzenia działań bojowych. Również w tym pomieszczeniu - po prawej stronie od wejścia - znajdowało się wyjście ewakuacyjne zamykane stalowymi drzwiami, będącymi pierwowzorem dla drzwi typu 51P8. W tym też pomieszczeniu możemy zauważyć w ścianach nisze na oświetlenie np. lampę naftową/karbidową, które miały w razie braku prądu oświetlać pomieszczenie. W tym miejscu warto wspomnieć, iż prawdopodobnie schron posiadał oświetlenie elektryczne zasilane z sieci miejskiej – mogą o tym świadczyć pozostałości po instalacjach elektrycznych, zachowane w izbach bojowych. Sam przedsionek pełnił prawdopodobnie również rolę pomieszczenia dla załogi schronu (z braku miejsca i małych gabarytów obiektu), w którym zawieszone były hamaki (to jedno z rozwiązań jakie były stosowane nad Odrą). Izby bojowe zamykane były przez dwie pary drzwi: drzwi dwudzielne (Leichte Flußstahltür o grubości 3 cm) oraz drzwi gazoszczelne (Gasdichte Tür). Stanowiska bojowe osłaniały pancerze typu 7P7 (płyta stalowa o grubości 10 cm) za którą montowano ciężki karabin maszynowy typu MG 08 umieszczony na lawecie fortecznej (niem. Schartenlafette). Do ochrony żołnierzy przed zagrożeniem gazowym, a tym bardziej przed gazami wydobywającymi się podczas strzelania z karabinu, przewidziano ręczny wentylator korbowy HES 1.2 (niem. Heeres-Einheits-Schutzlüfter). Miał on za zadanie wtłaczać do pomieszczenia oczyszczone powietrze z zewnątrz. Stan obecny obiektu jak bardzo dobry – zachowane są napisy eksploatacyjne oraz częściowo wyposażenie, w tym filtry wstępne o charakterystycznym żółtym kolorze obudów. Mimo cyklicznego zalewania wnętrza schronu, do naszych czasów również zachowały się siedziska i stoliki składanego do ścian stałego wyposażenia schronu. Obiekt jest niedostępny do zwiedzania - wejście znajduje się na terenie zakładu energetycznego i jest trwale zabezpieczone. Schron w roku 2016 został zinwentaryzowany przez G.R.O.T , Skansen Fortyfikacyjny Czerwieńsk oraz grupę Cztery Historie
_________________
Instytut Niemieckich Fortyfikacji Wschodnich
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group